Day 32: A Gentle Goodbye: Keas, Kiwis and One Last Day in Christchurch

Dinsdag 2 december 2025

De ochtend verloopt heel rustig en we slapen tot 9u00 in ons bed. We ontbijten met eitjes, fruit, yoghurt en boterham met choco. Vandaag moeten we ons ook niet haasten. Echter voelt Tom zich niet goed. Last aan zijn maag. Hij kijkt er enorm tegenop om morgen terug in het vliegtuig te zitten en heeft stress dat het een zeer lastige dag worden. Ik geef toe, we kijken er zeker niet naar uit. Ik weet niet meer of ik het al geschreven heb in het begin van onze aankomst in Nieuw - Zeeland, maar sindsdien is er een wijziging gebeurd met onze vlucht. Een dag na aankomst kregen we de melding dat onze speciale stoelen om te slapen (waarvoor we ook extra hadden betaald) niet meer doorging. Het toestel is gewijzigd en daarom konden ze dit niet meer aanbieden. Bovendien hadden ze ons niet bij elkaar geplaatst, dus op een rij van vier. Neen, ze hadden ons (de kids en ik bij elkaar) en Tom achter ons geplaatst. Uit ervaring weten we nu, dat voor een lange vlucht, het beter is om elk een kind te hebben of gewoon tussen ons. Tom heeft hier volgens mij geen goed gevoel over. Ik wil er nu nog niet aan denken en we laten de jongens nog lekker spelen op de trampoline. Voor degeen die het zich afvragen. Het extra betaalde geld hebben we wel teruggekregen. 

Na het spelen op de trampoline eten de jongens nog een boterham en daarna rijden we naar de Willowbank Wildlife Reserve. Jonas mag nog gratis naar binnen en wij betalen twee volwassenen en 1 kind tarief. We kopen ook twee zakjes droogkorrels voor de boerderijdieren. Eerst wandelen we langs een groot eendenmeer, waarbij schattige eenden en ganzen ons maar al te graag volgen. Maar eten geven, dat is verboden. Sorry eendjes. 

Jonas zingt vrolijk, "alle eendjes zwemmen in het water". We wandelen van eenden naar speciale eenden en naar de emoe. 

Vervolgens wandelen we door de poort bij de wallaby. Oh, we missen Australië toch ook wel. 

Maar ook diverse vogels, schildpadden, eenden, apen, otters en wombats zijn van de partij. De wombats zijn hier talrijk aanwezig. 

Vervolgens wandelen we naar de boerderijdieren, zodat we onze droogkorrels kunnen gaan uitdelen. De varkens zijn de eerste gelukkigen en we weten uit ervaring, dat we de voeding in hun mond moeten laten vallen. 

We wandelen verder doorheen de boerderij met hele oude hutten, waterput, tractor en stallen. We bekijken het grootste trekpaard, de schapen, de geiten, de kippen, de alpaca's, de lama's en de koeien. 

Uiteindelijk krijgen de geitjes bijna al onze korrels. Echter zijn sommige loslopende dieren hier niet tevreden mee. Een grote kip bijt naar Jonas en ook Tom krijgt een beet in zijn been. Stoute kip! 

Maar ook de schapen en het lammetje mogen nog even mee smullen van onze korrels. 

Een speeltuin is hier helaas niet aanwezig, maar er zijn wel enkele leuke paardenschommels aanwezig. Bovendien zijn er toiletten en picknicktafels aanwezig. De jongens laten we even spelen en Jasper gaat een plasje doen. Daarna wandelen we verder naar het mama varken met haar kleintjes en naar de slimste vogel van de wereld. Die slimme vogel noemt de Kea. 

En zo zien we uiteindelijk dan toch de Alpine Parrot, de Kea. De enige Alpine Papegaai ter wereld. 

Maar we zijn ook gekomen voor de kiwi. De hele speciale vogel met zijn lange snavel en die heel schuw is. Het verblijf is in het donker, dus we moeten eerst onze ogen laten wennen. Een groepje Japanners spotten de eerste kiwi, maar de tweede kiwi die spot onze Jasper. Heel goed kijken bij de boom en zeker niet gemakkelijk te spotten in het donker. 

Het spotten van de kiwi was dan ook de afsluiter van de Wildlife Reserve. De jongens waren heel flink en mogen nog iets kiezen om te eten in het café. Ze kiezen meteen voor een ijsje. Ik kies een mocha frappé en Tom voor een koffie. 

Om 15u15 wandelen we terug naar de parking en rijden we naar het centrum van Christchurch. Ik ga nog even souvenirshopping doen, maar op zoek naar iets heel specifiek. Tom en de jongens blijven in de auto, dus wandel ik alleen in de tamelijk rustige winkelstraat. Na drie winkels te bezoeken, geef ik de vierde winkel nog de laatste kans voor die specifieke souvenirs. En oef, het waren de extra meters wandelen waard. Daar hebben ze het allemaal, in die ene winkel dat ik eigenlijk niet meer ging bezoeken. Heel blij, wandel ik terug naar de jongens en Tom. Ze hebben naar Pokémon gekeken en zijn allemaal vrolijk. 

We rijden eerst nog even naar de winkel, zodat ik wat kip, een brood en nog een fles water kan gaan halen. Hierna rijden we terug naar ons vakantiehuis en start ik met koken. We eten kip met nog enkele overschotjes voeding op. De gewassen kleding is ondertussen droog en die gaan ook de koffers in. We eten, de kids gaan nog eens op de trampoline en daarna volgt het avondritueel. Ook onze gedragen kleding van vandaag gaat in de wasmachine en de droogkast. Morgenochtend hebben we ook nog even de tijd, aangezien we pas om 11u00 hoeven te vertrekken uit het vakantiehuis. Nadat de kids slapen, typ ik nog het verslag van dag 27 en post het online. Daarna ga ik ook slapen en morgen vertrekken we uit Nieuw - Zeeland naar Amerika. 

Alvast bedankt aan allen die de blog hebben gelezen! En extra bedankt aan degeen die reacties gaven via de blog of ander chatkanaal. Een conclusie van deze reis zal ook volgen, waarin we deze roadtrip nog eens mooi zullen samenvatten. Het is alleszins heel moeilijk te vatten dat die twee maanden zo snel voorbij zijn gegaan...

Weer: 16 °C, bewolkt en frisjes

Stappen: 11.793