The Journey That Stayed With Us: A New Zealand Farewell

Nieuw-Zeeland was voor ons geen gewone bestemming. Het was een land dat ons liet vertragen, lachen, zoeken, volhouden en opnieuw ontdekken hoe mooi samen reizen kan zijn. Vanaf de eerste dagen, waarin we vooral speelde op speeltuinen en kleine wandelingen maakten, tot de grootste landschappen waar we stil van werden. Dit land heeft ons als gezin dichter bij elkaar gebracht dan we ooit hadden durven dromen.

We trokken door een wereld die op sommige momenten haast niet echt leek:

Gloeiwormgrotten alsof we onder een sterrenhemel liepen, rode woudreuzen in Rotorua, stoompluimen naast fietspaden, modderpoelen die borrelden als ketels soep, en plekken waar The Lord of the Rings en Xena; The Warrior Princess plots tot leven kwamen. Mount Sunday, Glenorchy, Tongariro, Eglinton Valley, Bethells Beach,... We wandelden door Middle-earth en zagen de geest van Xena, maar we ontdekten dat de echte magie niet lag in wat we herkenden, maar in wat we voelden.

Onze jongens groeiden in elke stap die ze zetten: in hun nieuwsgierigheid, hun moed, hun liefde voor alles wat leeft. Ze gooiden stenen in rivieren, renden door lupinevelden, klauterden in speeltuinen met uitzicht op bergen, en wandelden dapper wandelingen die groter leken dan zij. Soms ging het mis: tranen, vermoeidheid, natte kleren, kleine stormpjes. Maar altijd kwam het goed met een knuffel, een glimlach, een moment van verwondering dat alles weer verzachtte.

We stonden oog in oog met zeehonden, een baby pinguïn, de brutale kea en de mysterieuze kiwi. We zagen fjorden die in stilte ademen, gletsjers die de eeuwen lijken te bewaren, meren die schitteren in onwerkelijke kleuren, en valleien waar de tijd stil lijkt te staan. We reden door Lindis Pass, wandelden langs rivieren in Mount Cook National Park, en mochten onze laatste sterrenhemel bewonderen op de meest donkere woongebieden ter wereld.

En toen, op de dag waarop we dachten afscheid te nemen, schreef Nieuw-Zeeland zijn eigen onverwachte laatste hoofdstuk.

Ons vliegtuig van Christchurch naar Auckland vloog uit, maar de wind was te sterk. Het vliegtuig kon niet landen in Auckland. We keerden terug naar Christchurch, opnieuw neergelaten in het land dat we al gedag hadden gezegd.

Eerst frustratie. Dan verbazing. En daarna een warme, stille glimlach:

Nieuw-Zeeland houdt ons nog even vast. Eén extra dag. Eén extra kans om te voelen hoe graag we hier waren. Eén extra herinnering die dit hoofdstuk alleen maar mooier maakte.

Dat onverwachte moment paste perfect bij deze reis: een mix van avontuur, tederheid, verrassing en schoonheid. Het was alsof het land fluisterde:

Neem nog even de tijd. Adem nog één keer in. Kijk nog één keer. Voel nog één keer hoe ver jullie gekomen zijn.

We vertrokken uiteindelijk met elk een t-shirt van Nieuw - Zeeland,  aarde op onze schoenen, vermoeide lijven; maar met harten die voller waren dan ooit.

Nieuw-Zeeland heeft ons geraakt. Het heeft ons gedragen. Het heeft ons verbonden: met de natuur, met dit land, met elkaar.

Het hoofdstuk sluit nu, maar het verhaal blijft.

In foto’s, in verhalen, in de ogen van onze kinderen, in alles wat we nog jaren zullen navertellen.

Nieuw-Zeeland blijft nazinderen, als een land dat je niet alleen bezoekt, maar dat je bij je houdt.

Dank je, Aotearoa.

Voor de magie.

Voor de lessen.

Voor elke stap, elke glimlach en elke traan.

We komen ooit terug.

Terwijl we afscheid nemen van Aotearoa, richten we ons op het vierde en laatste deel van onze wereldreis: Amerika.

Onze stop in Anaheim, Californië; het land waar de jongens het meest naar uitkeken om Disneyland California te bezoeken. We bezoeken ook Universal Studios Hollywood, waar films en magie tot leven komen. Nog een laatste keer die warme zon in 2025, de Californische zon. 

Waar Nieuw-Zeeland ons hart verzachtte, zal Amerika onze energie opnieuw opladen.

Het voelt als de perfecte afsluiter van een reis waarin elk continent een eigen verhaal vertelde.

En nu begint het laatste hoofdstuk. Een hoofdstuk vol glitter, pretparken, popcorn, superhelden en kinderdromen die werkelijkheid worden.

Nieuw-Zeeland, bedankt. Amerika, we komen eraan.

Wie nog verder onze avonturen wilt blijven volgen, kan meevolgen via deze link: 

https://california2025vstj4travel.blogspot.com/