Day 28: Mount Cook Majesty: Trails, Views and One Determined Foot

Vrijdag 28 november 2025

We gaan hier ons laatste weekend beleven in Nieuw - Zeeland, maar bij het ontwaken doet mijn linkervoet nog heel erg pijn. Jasper ligt naast mij te slapen, want ik voelde gisteren al aan dat hij zeer bezorgd is over mij en mijn voet. We kunnen vandaag niet te lang slapen, want we rijden vandaag naar Twizel. En aangezien het vandaag een stralende zonnige dag gaat worden, rijden we ook naar Mt Cook. We ontbijten, kleden ons aan en ruimen op. Vervolgens laden we de koffer in en rijden we eerst naar de apotheek voor een steunverband en zalf voor mijn voet. Na een pijnstiller, smeer ik wat zalf in en leg ik ook ijs op mijn voet. Vandaag is mijn voet ook een beetje gezwollen. 

We rijden een uurtje tot aan het uitzichtpunt bij de Lindis Pass. Dit uitkijkpunt, ligt 971 meter boven zeeniveau en toont een prachtig uitzicht op de Longslip Mountains. Helaas lukt het mij echt niet om mee te wandelen naar het uitzichtpunt. Jasper en Tom gaan samen wandelen naar het uitzichtpunt. Jonas wilt dan uiteindelijk niet meegaan omdat ik in de auto blijf zitten. 

Een volgende bezienswaardigheid onderweg zijn de Clay Cliffs in Omarama. De Omarama Clay Cliffs, ook bekend als de Clay Cliffs Paritea van de Ahuriri River Clay Cliffs zijn zo’n 1 tot 2 miljoen jaar gevormd door rivieren en gletsjers. De steile, soms 30 meter hoge rotsen bestaan ​​uit lagen slib en grind. Je kan via een gravel road hier ook naar toe rijden en een deel wandelen, maar hiervoor hebben we geen tijd voor vandaag. We passeren enkel langs de autoweg voorbij. 

In het dorpje van Omarama lunchen we bij de speeltuin. Inmiddels is het al 12u00 en dus tijd voor de lunch. We kunnen niet parkeren op de parking, aangezien ze de parking net vernieuwen. Met mijn pijnlijke voet is het eventjes wandelen tot aan de speeltuin. De jongens amuseren zich goed op de speeltuin. 

Om 13u00 verlaten we de speeltuin en tanken we de auto vol. Ik leg nog wat ijs op mijn linkervoet en neem nogmaals een pijnstiller in. We rijden nog een uurtje verder tot aan Lake Ruataniwha. 

De jongens slapen als we aankomen op de parking van Peter's Lookout. Hierdoor stappen wij uit en bewonderen het mooie uitzicht van het blauwe meer, de bergen, de weg langs het meer Pukaki en de bergen, en heel in de verte de verschijning van Mount Cook.

De kinderen blijven slapen en we rijden misschien wel een van de mooiste autoweg, die we ooit gereden hebben. We stoppen meerdere keren langs de mooie autoweg. Maar op de terugweg zullen we hier nogmaals stoppen met de kindjes.

Om 15u30 zijn de jongens terug wakker. We rijden eerst naar de gletsjer, maar de parking staat volledig vol. Meerdere auto´s staan langs de autobaan geparkeerd. De wandeling is hier via trappen en dit zal voorlopig nog niet gaan met mijn linkervoet. We beslissen om terug te rijden naar de andere parking. Bij deze parking start de Hooker Valley Trail. De parking is ook vol, maar we kunnen parkeren heel dichtbij langs de weg en met uitzicht op Mount Cook. We stappen uit en al snel zien de jongens stenen en water. Tom gaat even naar het toilet, terwijl ik bij de jongens blijf.

Om 16u00 starten we met de wandeling van Hooker Valley. Deze wandeling is echter wel beperkt tot de 2de brug. Momenteel sinds april 2025 zijn ze gestart met de bouw van een nieuwe 2de brug. Wegens een storm en erosie van de rivieroever moest deze brug dringend vernieuwd worden om nog een veilige doorgang te garanderen. In de herfst van 2026 zou de brug klaar zijn voor de wandelaars. Ik wandel traag en het wandelpad is relatief vlak. De jongens hebben echter al snel zin in een snack. Tom blijft bij de kids tot ze klaar zijn met eten, terwijl ik traag verder wandel en geniet van de mooie omgeving.

In de verte hoor ik al "mamaaaa" roepen en daar zijn de kids en Tom. We nemen enkele foto´s en het is misschien wel de mooiste en gemakkelijkste wandeling die we hier al gedaan hebben op reis, waarbij de kindjes vol enthousiast wandelen.

Bij het uitzichtpunt stoppen we ook even. We zien de eerste brug en de bergen met sneeuw en ijs van dichterbij. Er is veel wind aanwezig, waardoor het behoorlijk koud begint aan te voelen.

De kids en Tom wandelen van hieruit nog naar de eerste brug. Ik ga niet mee omwille van mijn linkervoet en aangezien het toch een redelijke afdaling is. In de verte zie ik Tom en de kids op de brug wandelen en ik hou mijn hart toch wel even vast.

Na een kleine 15 minuten zijn we terug bij elkaar en wandelen we terug in de richting van de parking. We bezoeken wel nog even de herdenkingssteen, waarbij we moeten klimmen op rotsen.

Op die herdenkingssteen zijn naamplaatjes aanwezig van mensen die hier gestorven zijn bij de bergen.

Wederom is er hier een hele felle wind aanwezig. We blijven hier niet te lang en na het nemen van een foto zonder de kindjes, wandelen we terug naar beneden. Mijn linkervoet doet hierdoor inderdaad veel meer pijn door het klauteren op de rotsen. Het is tijd om te rusten in de auto.

De jongens gooien nog enkele stenen in het water, waarbij ik nog even het toilet opzoek en het uitzicht bij de camping bekijk.

Om 17u55 vertrekken we met de auto met de besneeuwde bergtoppen in de achtergrond. En aangezien de jongens wakker zijn, stoppen we nog bij de prachtige uitzichtpunten voor een leuke foto.

Tom vond het een echte topdag! En gelukkig was de wandeling doenbaar met mijn voet. Tom maakt een vreugdesprong.

Om 19u15 komen we aan in ons vakantiehuis. De jongens en ik settelen ons, terwijl Tom eten gaat ophalen en nog enkele boodschappen gaat kopen. Er is ook een speelhuisje met glijbaan aanwezig in de tuin. De jongens amuseren zich enorm.

Om 20u05 gaan de jongens in bad. Ik heb heel veel pijn in mijn linkervoet en neem alvast een extra pijnstiller. Pas om 20u55 kunnen we starten met ons avondeten. Het was heel druk in het restaurant, waardoor Tom een uur heeft moeten wachten. Desondanks smaakt het eten heel lekker en vers.

Na de avondmaaltijd douchen wij ons ook. De jongens bekijken een tekenfilm. Als de tekenfilm gedaan is, danst Jonas nog even lekker mee. Vanavond typ ik geen verslag, want het was een vermoeiende dag. We gaan zeer tevreden slapen met de kids na deze topdag in de bergen. Morgen bezoeken we wederom mooie landschappen. Tot morgen.

Weer: 19 °C, zonnig en koude wind
Stappen: 7.246