Day 27: Lavender Scents, Alpine Dreams and One Unlucky Step

Donderdag 27 november 2025

Rond 9u00 is iedereen inmiddels wakker geworden en staan we allemaal op. De jongens waren reeds eerder wakker geworden. We drinken koffie en ontbijten, maar alles verloopt een beetje traag. Tom en Jasper gaan nog eens gaan kijken naar het keienstrand voor ons verloren statief. Voor de zekerheid had ik deze nacht voor het slapengaan nog even nagekeken of er een camerawinkel aanwezig is in Wanaka. Ja, er is een winkel aanwezig, waarbij ik de printscreen reeds had doorgestuurd naar Tom. Op hoop van zegen dat ons statief toch ergens in een hoekje ligt. Ondertussen blijven Jonas en ik in het huisje. We kleden ons aan en Jonas speelt flink met het speelgoed. Helaas heeft Tom zijn statief niet teruggevonden en hebben we een nieuw statief moeten kopen. Hierbij volgt de eerste test van ons nieuw statief. 

Rond 11u45 zijn Tom en Jasper terug en stel ik meteen de vraag, "En, gevonden?" Neen, helaas niet. Grof, dat mensen dit zomaar hebben meegenomen. We kunnen er nu éénmaal niets meer aan veranderen. We eten de overschot pasta op en daarna vertrekken we voor een uitstap naar de Lavender Farm of een lavendelboerderij met lavendel en dieren. Aangezien de lavendel nog niet in bloei staat, betalen we tot eind november 3,5 euro per persoon. De kids mogen gratis naar binnen. We parkeren heel dichtbij aan de ingang, want er was net een plekje vrijgekomen op de grote parking. Er is een giftshop met allerlei zelfgemaakte producten van lavendel maar ook een café met koffie en ijscrème. We wandelen eerst naar de dieren en via leuke spelletjes, gangen, tunnels tot aan de lavendel. 

Bij de eerste lavendel die in bloei staat, nemen we een familiefoto. Cheese! 

Maar ook even knuffelen, want onze Jasper is een beetje moe aan het worden. 

We wandelen verder langs de schapen, koeien en de alpaca's naar het klimparcours en naar de mooie tractor in lavendelkleur. 

Hoed vasthouden cowboy, want er is weer een wind aanwezig! 

Vroem, vroem! Daar gaat boer Jasper! 

Gevolgd door zijn broer Jonas! 

Ook de papa wilt even op de tractor komen staan. Jasper maakt plaats en gaat bovenaan de tractor zitten. 

Vervolgens verkennen we de lavendelboerderij verder tot de jongens niet meer kunnen wandelen en willen rusten met een ijsje. 

Ze hebben drie smaken van de ijscrème die ze verkopen. De jongens en ik kiezen voor de chocolade met lavendel. Tom kiest voor de vanille met honing en lavendel. De chocolade met lavendel smaakt verrassend goed. Jonas eet het niet volledig op, maar Jasper eet het ijsje van Jonas verder op. 

Na het opeten van het ijsje, bezoeken we de toiletten en wandelen we terug naar de auto. Tom en ik besluiten om de Mount Aspiring road te verkennen. De jongens vallen in slaap, waardoor we de weg verder rijden. Die weg leidt naar Mount Aspirine NP waar men de Roys Peak Track kan bewandelen. We passeren eerst de Twin Falls, waar je met een gids via touwen de rotsen kan beklimmen. 

We rijden de gravel road op, hoewel er een bordje staat dat de weg afgesloten is. We rijden toch verder en zullen stoppen vanaf we niet meer verder kunnen rijden. Waarschijnlijk zal de weg afgesloten zijn door regenval. We rijden langs grote weiden met schapen, herten en koeien. Ook zien we bijna overal kleine en grote watervallen. De weg gaat op en neer en we rijden hier helemaal alleen met niets anders dan bergen rondom ons. 

Maar dan bereiken we de eerste en de moeilijkste ford. We mogen niet meer verder want de ford staat te hoog in het water. Op een kleine 10 km van deze scenische route, geraken we niet meer verder. 

De jongens zijn na een uurtje te slapen, wakker geworden en zijn helemaal onder de indruk waar we nu aanwezig zijn. Ondertussen is het hier aan het regenen en heel koud. De weg terug is lang en we rijden meteen terug langs de scenische route. 

Op de parking van Diamond Lake Track stoppen we om een wandeling te gaan doen. We wandelen naar het Diamond Lake. Eerst wandelen we naar boven en daarna gaat het wandelpad naar beneden en wandelen we rondom het meer. 

Als afsluiter stoppen we nog even bij het keienstrand. Tom gaat naar de winkel, terwijl ik met de jongens op het keienstrand blijf. Maar dan ineens, BAM! Ik val in een konijnenhol en heb ineens heel veel pijn. De jongens schrikken en zijn een beetje bezorgd. Al mankend wandelen we naar beneden en spelen de jongens met de keien in het water te gooien. Ik reageer dat de golven te hoog zijn, waardoor ze een beetje achteruit komen te staan. Mijn linkervoet doet steeds meer pijn en rond 19u30 keren we terug naar ons vakantiehuis. De rekker is af... 

Terug in het vakantiehuis eten we overschot worelpuree met broodjes, soep en beleg. Wij eten een toast. 

Mijn linkervoet doet nog altijd pijn. Terwijl Tom naar de winkel gaat, gaan de jongens in bad. Tom bezoekt nog even de Wanaka Tree. 

Gelukkig zijn de jongens flink in bad en met het aankleden, want mijn voet begint zo pijn te doen. Nadat Tom terug is van de winkel, neem ik een douche en kan ik niet meer op mijn voet staan. Het opruimen van alles en de wasjes van de kids, heeft er voor gezorgd dat mijn voet moet rusten. We leggen een zak ijs op mijn voet, zodat er geen zwelling ontstaat. Ik typ verder het verslag van dag 20 en 21 en post het online. De jongens zijn ondertussen ook gaan slapen, maar ik heb zo een pijn in mijn linkervoet. Zelfs de trap opwandelen lukt niet meer en ben ik genoodzaakt om naar boven te kruipen. Met een grote ijszak en veel pijnstillers, val ik rond 1u in slaap. Morgen vertrekken we alweer uit Wanaka en rijden we naar Twizel en Mount Cook, de hoogste berg van Nieuw - Zeeland. 

Weer: 21 °C zonnig, wolken, lichte regen, wind

Stappen: 6.790