Day 5: Spellbound by Nature: From Glowworms to Waterfalls

Woensdag 5 november 2025

Tom en ik worden rond 8u30 wakker zonder een kind in ons bed. We eten een klein ontbijtje (yoghurt en fruit), maken een lunchpakket om mee te nemen en kleden ons aan. De jongens maken we wakker, zodat ze nog kunnen ontbijten en om de pony's nog eten te kunnen geven. Alsook mag hun borstelsessie niet ontbreken. De pony's genieten hiervan en ze zijn heel lief naar de jongens en mij. 

Deze keer staat het grote grijze paard ook in dezelfde weide. Een beetje verlegen komt het zachtjes naar mij toe wandelen. Hij wilt ook eten en we geven hem enkele korrels. Jonas is ook heel zachtjes naar het grote paard toe. 

Ondertussen heeft Tom in het huisje opgeruimd en staat onze rugzak met lunchzak klaar in de auto. Het is tijd om te vertrekken naar onze activiteit voor vandaag. Nog even de handen wassen en daarna rijden we ongeveer een uurtje naar de parking van de Spellbound Caves. We rijden langs bochtige wegen en zien in de verte de hoogste berg van het Noordereiland vol met sneeuw liggen. Deze berg is de Ruapehu en ligt in het Tongariro Nationaal Park. 

Na nog een tien minuutjes verder te rijden, arriveren we om 11u32 op de parking van de Spellbound Caves. Tom gaat alvast inchecken. Onze tickets zijn al maanden op voorhand gereserveerd voor deze tour. We lunchen nog even aan een picknicktafel in de schaduw. 

De tour start om 12u00, maar om 11u50 worden we al geroepen om plaats te nemen in de shuttlebus. Oeps, vlug lunch inpakken en nog even toilet bezoeken. De groep is gelukkig niet groot met een maximum van 15 personen. We nemen plaats achteraan in de shuttle. Eerst rijden we een twee kilometer met de shuttlebus langs de boerderij. Ja, het is hier een boerderij en ook een familiebedrijf. Op de boerderij hebben ze deze grot ontdekt en verdienen hier nu een mooi centje mee. Onze gids vertelt over de het land en ook over de grootste berg met sneeuw. Herbekijk onze foto van hierboven. Hij vertelt ons dat er vorige week veel sneeuw was gevallen, wat op een heel jaar niet gebeurd is.

Na ons ritje in de bus is het tijd voor een korte wandeling van 900 meter met uitleg van onze gids. De jongens vinden het wachten niet leuk en worden ongeduldig. De gids vertelt over de diverse hoogtes en laagtes, dat dit ontstaan is door de vulkanische activiteiten. De grond is ook niet goed om granen, aardappelen op te bewerken. De grondlaag is te dun hiervoor. Ze kunnen enkel veel schapen hier laten rondwandelen. Wel opletten van de diepe putten, waarin bomen staan. Deze putten kunnen tot zestig meter diep gaan.

We arriveren bij de ingang van de grot, maar eerst dienen we onze veiligheidshelm op te zetten. Vervolgens wandelen we naar binnen in de grot. We hebben op voorhand aan de jongens de activiteit getoond, dat we in een bootje gaan en dat het donker zal zijn. Jonas is heel blij om in een bootje te mogen gaan, maar Jasper heeft schrik van het donker. We hebben een lichtje op onze helm, maar na de uitleg van de gids moeten de lichten uit, zodat onze ogen zich kunnen aanpassen aan het donker om de wormen te zien schitteren. 

Jasper heeft het heel moeilijk in het donker, waardoor Tom met Jasper even naar buiten dient te gaan. Jonas blijft heel flink, maar vraagt wel naar papa. Uiteindelijk wandelen we naar het bootje, waar de gids eerst foto's van ons neemt. Gelukkig is Jasper dapper genoeg om terug te keren met zijn papa. Hierdoor hebben we alsnog onze foto en samen de boottour kunnen meemaken. We mochten zelfs vooraan plaatsnemen met de jongens. 

De boot beweegt wel heel veel, waardoor het heel moeilijk is om foto's te nemen. Ook willen de jongens bij hun papa zitten, waardoor Tom geen foto's kan nemen. Na enkele stil momenten, keren we terug voor een tweede bootrit, maar dan zonder camera's. Het voelde aan als een prachtig Disney spektakel. 

Een foto van de gids gekregen. 

Na het prachtig magisch spektakel, worden de helmen uitgedaan en ligt er een reusachtige paling in het water. Deze vissen komen hier geregeld liggen. 

Hierna rijden we met de shuttlebus terug naar de parking. Onze foto's worden doorgestuurd en we spreken de gids nog even aan. Volgens hem vielen de kids mee qua gedrag, waarvoor ik toch een beetje stress had. Op de parking eten de jongens nog een boterham op. Vervolgens rijden we naar de volgende bestemming. Het is een uurtje rijden en de jongens vallen in slaap. Na wederom mooie uitzichten, arriveren we om 15u00 op de parking van de Marokopa Falls. Het is één van de mooiste watervallen in Nieuw - Zeeland. 

Onze Hyundai Santa Fe

De wandeling naar de waterval is slechts 10 minuten wandelen. We wandelen in de schaduw en bij de waterval (wel op afstand) is er een platform. Er is zelfs een regenboog aanwezig bij de waterval. Ook zien we nog een meisje van onze grottentour terug. We nemen van elkaar foto's. Ze lacht alleszins nog naar de jongens, dus is hun gedrag nog meegevallen zou ik dan denken. Helaas wilt Jasper niet kijken, de waterval is te indrukwekkend. 

Na het bezoek aan de waterval rijden we terug langs dezelfde weg en stoppen we nog even bij de Piripiri Caves Scenic Reserve. Jasper is over zijn limieten gegaan en daarom ga ik alleen naar de grot gaan kijken. Het is een vijf minuten wandelen naar boven langs trappen, een paar trappen naar beneden en om de hoek ligt de ingang van de grot. Ik ben hier helemaal alleen en het is best wel eng. Ik daal een aantal trappen naar beneden, maar het is donker. Van hieruit is het al mooi genoeg om te bekijken. 

Na het bezoek aan de grot rijden we verder langs een zeer bochtige weg waar men graag schoenen hangt aan de weidedraad. Jonas heeft helaas last van de bochtige weg, waar we enkele keren moeten stoppen. 

We rijden naar de speeltuin in Temple View. Het plan is dat Tom om boodschappen gaat en avondeten besteld, terwijl wij op de speeltuin blijven. De jongens amuseren zich goed en ik ga even ook op de glijbaan naar beneden. Helaas geeft dit elektrische schokken af. Ai, dat doet pijn. 

Ze spelen flink en na bijna een uur, is de papa terug. We rijden zeven minuten naar ons vakantiehuisje en eten onze frietjes, chicken nuggets en hamburger op. Terwijl ik opruim en nog een afwasje doe, gaan de jongens en Tom nog even naar de paarden. De vriendschap is groot geworden bij de pony's. 

Alle koffers zijn geordend en kunnen weer sluiten. Inmiddels is het al bijna 20u00 en tijd om de wasjes te doen. Na het douchen van ons allemaal, bekijken we de film "Lilo and Stitch". De jongens hebben veel moeite om (vroeg) te gaan slapen. We blijven bij hen in de kamer tot ze slapen. Meestal vallen we dan zelf in slaap, maar we worden wakker en gaan ook naar ons bed. Tom bekijkt Lord of The Rings verder, terwijl ik start met dag 1 en 2 van Nieuw - Zeeland. Na het schrijven van het verslag, post ik het online. Daarna ga ik ook slapen. Morgen vertrekken we hier uit het huisje en dienen we (heel) vroeg te vertrekken. 

Weer: 23 °C, zonnig

Stappen: 8.655