Day 3: Crater Trails and Coastal Tales: Our Xena the Warrior Princess Day

Maandag 3 november 2025

Om 8u00 worden Tom en ik wakker. De migraine is weg, maar ik voel nog een beetje druk. We kleden ons aan en Tom gaat een koffie en een cappuccino gaan halen. Op vijf minuten wandelen is er namelijk een koffiebar aanwezig. De jongens blijven nog even slapen, terwijl wij de dag overlopen en een koffiekoekje opeten. Om 8u50 is Jonas eerst wakker en daarna volgt Jasper. We kleden de jongens aan en ze drinken water. Ze hebben nog geen honger, maar we maken boterhammen met choco om mee te nemen. Tom start met het inladen van de koffers en om 9u20 vertrekken we uit ons huisje richting Mount Eden. Het is niet lang rijden, slechts 10 minuten van ons huisje. We rijden naar de bovenste parking, waar niet veel plaatsen aanwezig zijn. We hebben geluk, we hebben nog een plekje. De jongens gaan zelf wandelen naar de vulkaan, maar we nemen voor de zekerheid de buggy's mee. Het wandelpad gaat eventjes nog naar omhoog, maar al snel komen wij bij het uitzichtpunt op Auckland en de krater. Mount Eden of Maungawhau is de hoogste vulkaan in de regio van Auckland. De laatste uitbarsting van deze vulkaan dateert van ongeveer 15.000 jaar geleden. Er is een leuk houten wandelpad rondom om de uitzichten mooi waar te nemen. De jongens vinden het leuk om hier te wandelen. 

We wandelen naar de andere kant en plaatsen ons op een bankje. De jongens eten een boterham en een croissant, alsook een stukje fruit. Het is een hele mooie aangename dag. Vandaag kon ik nog geen lenzen aandoen, wegens de druk in mijn hoofd. Gelukkig is het hier niet te warm, maar de zon is wel fel. De zonnecrème is uiteraard weer van de partij, alsook onze hoedjes. We nemen nog een foto van de krater en daarna wandelen we terug naar de buggy's om vervolgens naar de auto te wandelen. We waren hier ook op een goed moment, want momenteel is het al wat drukker bij het uitzichtpunt. 

Om 11u00 verlaten we de parking en rijden we buiten Auckland naar een lokale supermarkt en de Subway. Het is een kleine 10 minuten rijden. In de supermarkt wandelen veel mensen van de inheemse bevolking. Ook zijn er veel winkelrekken leeg en kopen we dus enkel het noodzakelijke onder andere water en bosbessen. We wandelen terug naar de auto en vervolgens rijden we naar de Subway. Tom gaat alleen naar binnen, terwijl ik bij de jongens in de auto blijf. Het heeft allemaal eventjes geduurd en eens Tom terug is, rijden we naar de David Lange Speeltuin. Helaas geen bankje vrij in de schaduw en relatief nog druk voor een maandagmiddag op de speeltuin. De jongens willen eerst spelen, terwijl Tom zijn slaatje en ik een half broodje met kip en groentjes eet. Op en af komen de jongens een boterham met choco eten of wat kip mee-eten. Wederom is het een leuke speeltuin met felle kleuren en grote glijbanen. 

Na al het klimmen (ook Jonas doet dit echt goed), glijden, schommelen en rondrennen, bezoeken we de propere toiletten en wandelen we terug naar de auto. Het plan volgens onze roadbook is om nu door te rijden naar ons logement met nog enkele tussenstops. Echter had ik deze ochtend even opzoekwerk gedaan van mijn jeugdheldin naar enkele film locaties. Blijkt dat de meest iconische filmlocatie net buiten Auckland ligt, maar dan wel naar de andere kant. Het is vanuit de speeltuin 52 minuten rijden, maar Tom is akkoord om het te gaan verkennen. Mega blij en enthousiast rijden we naar de bestemming, terwijl de jongens slapen in de auto. We rijden via de Waitakere Ranges Regional Park langs de Bethell Road naar de Bethell Beach. Dit strand is de film locatie geweest van Xena, The Warrior Princess. Mijn ultieme jeugdheldin in de jaren '90 en begin 2000. Lucy Lawless woont in Auckland, maar dit zal het dichtste zijn waar er een soort van Xena ontmoeting zal plaatsvinden. Helaas zijn er ook wegenwerken, waardoor we een half uur hebben moeten wachten. Roadworks in Nieuw - Zeeland zijn ook hier volop bezig. 

We rijden langs een gravel road en rijden nog even naar boven voor een uitzicht van bovenaf het strand. 

Vervolgens rijden we terug naar beneden en parkeren de auto op de parking. We maken de jongens wakker voor een strandwandeling. Eerst wandelen we langs de duinen, waar het zand een zwart/grijze kleur met glitters heeft. Eens we uit de duinen wandelen, belanden we op een prachtig strand met ruige golven, hoge rotsen, the Xena Rock, de Callisto Cave, grote schelpen en nostalgie volop. Het is trouwens niet enkel een filmlocatie van Xena The Warrior Princess, maar ook van Hercules. Het zand is prachtig met het contrast van de rotsen en de zee. Wow, pure magie beleven we hier. 

Op een gegeven moment voel ik de Xena vibes met haar zwaard hier opkomen. I Know, mijn zwaard ontbreekt hier. Het statief geeft geen goede indruk tot een coole Xena confrontatie. 

In a time of ancient gods, warlords and kings. A land in turmoil cried out for a hero. She was Xena, a mighty princess forged in the heat of battle. The power, the passion, the danger. Her courage will change the world.

Na meerdere keren met onze voeten in het water te gaan, wandelen we naar de binnenkant van de Callisto Cave. De zee stroomt hier door, maar nu hebben we laagtij. 

Hierna draaien we onze rug en wandelen we terug langs het prachtige strand. We krijgen geen genoeg van de zee, Xena nostalgie en de uitzichten. 

Het landschap: Lady of the Beach

Maar ondertussen is het al 16u30 en is het echt tijd om te vertrekken. Aangekomen bij de auto is het 17u05 en rijden we nog even naar Lake Wainamu Sand Dunes. Het meer kan ik helaas niet bezichtigen, want hiervoor moet ik nog wandelen en daar hebben we geen tijd meer voor. Maar ook hier werden diverse afleveringen van Xena gefilmd. Ook de zandduinen zijn meerdere keren gefilmd in diverse afleveringen van Xena en Hercules. Het meer Wainamu is de poort naar de onderwereld. 

We nemen afscheid van deze prachtige plek en rijden weg van een historie van urenlang kijkplezier als kind. Zeer dankbaar om hier te mogen rondwandelen en te genieten van deze magische plek. We rijden twee uur tot aan onze bestemming in Hamilton. Ondertussen is het al 19u30 en stoppen we nog bij enkele eetmogelijkheden om af te halen. We kiezen voor een Indische take - out (voornamelijk rijst en vlees met brood). Aangezien het een 20 minuten wachttijd is, rijden we eerst naar ons logement. We rijden via Temple View, waar een enorme verlichte kerk staat. 

Bij ons logement aangekomen, staat een heus verwelkominggeschenk met een super lief kaartje. Ook in de frigo staan lekkere drankjes klaar. We verblijven in de Country Comfort omringd door koeien, schapen en paarden. Er staan korrels en borstels klaar voor de paarden. Morgen kunnen we de paarden eten geven en gaan borstelen. Wat een top logement. 

We laden snel de koffers uit en Tom haalt ons eten op met een stop bij de nabijgelegen supermarkt. De jongens gaan ondertussen in hun eigen douche. We hebben zelfs twee badkamers. Als de jongens klaar zijn, is de papa daar met onze heerlijke maaltijd. Niet alleen heerlijk, maar ook niet duur. Er is zelfs nog genoeg overschot om er een tweede keer van te eten. 

Na onze late avondmaaltijd, mogen de jongens nog een kleine tekenfilm bekijken, terwijl wij douchen. Daarna gaan de jongens slapen en start ik met het schrijven van dag 16 van Australië en post het verslag online. Tussendoor bekijken we al een deel van Lord of The Rings en bekijken we de sterrenhemel. Helaas is het hier volle maan, waardoor de sterren nog te weinig zichtbaar zijn. Na middernacht (nog altijd jetlag) vallen wij ook in slaap. 

Weer: 23 °C, zonnig

Stappen: 12.542