Day 23: Road to Glenorchy: Stunning Views, Sweet Animals and Middle-earth Magic

Zondag 23 november 2025

De nacht valt en terwijl iedereen in zijn bed ligt te slapen, besluit ik om deze nacht naar de sterren te kijken. Niet enkel kijken, maar ook te fotograferen. Met een speciaal programma op de gsm en een stick om de gsm stil te houden, waag ik mijn kans. Het enige nadeel is dat ons huisje in een nieuwe grote wijk ligt en er dus ook straatverlichting aanwezig is. Maar door een heel heldere nacht en een kleine maan, was de melkweg goed zichtbaar. Van 2u20 tot 3u00 heb ik genoten van het bekijken van de sterren. 

Om 3u00 probeer ik te gaan slapen in mijn bedje, maar ondertussen ligt Jasper naast Tom te slapen. Ik leg mij in het bed van Jasper om te slapen, maar al snel is Jonas wakker. Jonas wilt naast mij komen slapen en hierdoor vallen we beiden samen in slaap. Rond 8u30 worden we wakker en staan we allemaal op om te gaan ontbijten. We maken een lunchpakket klaar voor onze uitstap vandaag. Er is geen tijd te verliezen, want we krijgen wederom een stralende zonnige en warme dag. Vandaag rijden we naar Glenorchy. Eerst rijden we naar Bennetts Bluff Lookout. Bennetts Bluff is een schilderachtig uitkijkpunt op de weg van Queenstown naar Glenorchy. Vanaf de parking is het een korte wandeling van vijf minuten bergopwaarts naar een fantastisch uitkijkpunt over het meer en de vallei. We smeren ons eerst in met de zonnecrème en daarna wandelen we met de jongens flink naar boven. Op de wandelweg praten we even met een Nederlands koppel, die al twee maand in Nieuw - Zeeland op reis zijn en nog genieten van hun twee laatste weken vakantie. Ze moedigen de jongens aan tijdens hun wandeling naar boven. 

Bovenaan neemt de Nederlandse man voor ons een familiefoto. Wat een positief effect heeft deze grote man op onze jongens. Perfect gelachen! Ook zijn er vele Japanners aanwezig op dit uitzichtpunt, waardoor de kawaii weer ter sprake komt. 

Na het bekijken van het uitzicht, gaat de wandeling alleen naar beneden en dat vinden de jongens de max. 1 - 2 - 3 Go! 

Aangezien we vandaag aan de late kant vertrokken zijn, rijden we eerst door naar de Glenorchy Animal Experience. Dit is een familieboerderij, omgeven door een prachtig landschap, waar je leuke ontmoetingen kunt hebben met een grote verscheidenheid aan vriendelijke boerderijdieren. Van lammetjes tot een Clydesdale, van cavia's tot lama's en nog veel meer, je kunt ze aaien, voederen en bekijken. We betalen hier 25 NZD per persoon en nog 2 NZD voor een zakje eten. De kinderen hebben gratis toegang. Het is dan ook de bedoeling om hier ons lunchpakket op te eten. Na een korte uitleg over de dieren, het voederen van de dieren, de richtlijnen wandelen we het domein om 11u50 naar binnen. 

We voederen de varkens, de pony's, de ezels en de alpaca's. 

Vervolgens wandelen we naar de grote weide, maar eerst moeten we nog enkele regels lezen. Ook moet het eten weggestoken zijn (dus niet in onze hand vasthouden) en moeten we de jongens een hand geven. Een hand vasthouden is uiteraard bij onze jongens van korte duur, maar ze blijven wel dicht bij ons. De schapen worden ook wel wat opdringerig en lastig, zelfs een schaap komt agressief uit de hoek en probeert Tom te bijten. We wandelen weg van de schapen en bekijken de mooie Zuidelijke Alpen, met uitzicht op het Wakatipumeer en de mooie omgeving. 

We wandelen terug naar de dieren op het binnenterrein, waarbij we nog een praatje maken met een toezichter van het domein. Hij geeft complimenten dat we een goed gezin zijn in de omgang met de dieren. Trouwens komen we van de aardige man enkele nieuwtjes te weten. In Nieuw - Zeeland hiken ze niet, maar is het walking of tramping. Hiking is enkel voor Amerikaans gebruik (is genoteerd). Bovendien geeft de man een compliment over Tom zijn hoed, die afkomstig is uit Australië. De oudere man draagt ook een soortgelijke hoed, maar dan een Nieuw - zeelandse hoed. Hij vertelt ons dat in Nieuw - Zeeland het hoogste percentage huidkankers van de wereld hier ontstaan. Er zijn hier meer sterfgevallen door huidkanker dan door verkeersongevallen. We blijven dus insmeren! Want door de minder hoge temperaturen, durven we het wel al eens te vergeten. We voederen de overige dieren met de overschotjes voedsel.

Ook zijn er enkele mooie honden aanwezig die genieten van hun oude dag en de aandacht. We bezoeken nog als laatste de varkens om aan hen de laatste korrels te voederen. 

Onze dierenvoeding is op en dat wil zeggen dat wijzelf kunnen lunchen. Eerst bezoeken we de toiletten, zodat we onze handen kunnen wassen. Een spoeltoilet is helaas niet aanwezig, maar er is wel een ontsmettingsgel aanwezig, die we voluit gebruiken. Daarna plaatsen we ons aan een bankje voor de lunch. 

Na de lunch, bezoeken we het toilet en krijgt Jonas in de koffer een verse pamper aan. Voor de volgende bestemming plaats ik mij achteraan tussen de kids. Kwestie dat er geen geruzie of moeilijke momenten ontstaan. De jongens zijn vrolijk en rustig, waardoor we een rustige autorit hebben langs de Routeburn Track Road en waar we de ingang van de Mountain Aspiring National Park betreden. 

We rijden verder langs de gravel road tot op een grote parking. Het is hier heel druk, maar we vinden nog een ideaal plekje om de auto te parkeren. Als wandeling kiezen we voor een familiewandeling, namelijk de Routeburn Nature Walk. De jongens starten flink met wandelen, maar daar is weer de obsessie met de stenen en het water. Het is wandelen, stoppen, stenen gooien, wachten, wandelen en zo gaat het de hele tijd door. 

We wandelen over een omgevallen boom en bekijken een waterval langs een kleine rivier om wederom een steen in te gooien. 

We wandelen mooi verder het bos in op deze stralende en zonnige zomerdag. Ja, het is wederom een zalige 23 °C vandaag. De fascinatie in het bos is groot. We krijgen de vraag van waar dit water komt. Dit komt van de bergen, de sneeuw die smelt naar water en zo zijn weg baant naar de bossen en langs de rivier. 

En bij die rivier gooien we heel grote stenen in het water. Een andere papa met zijn drie kindjes kwamen ook even langs om stenen in het water te gooien. Die papa gooide een super grote steen recht in het water, wat een gigantische plons veroorzaakte. Jasper keek er naar en toen wist ik het, ja wij gaan dit ook mogen doen. En ja hoor, de kleine stenen in het water zijn definitief gedaan. Hoe groter de steen, hoe harder de val en dit klinkt als muziek in zijn oren. 

Tijdens het gooien van stenen in het water, ontdekt Tom een groot hartensteen. Dit is een teken om een mooie familiefoto te nemen. Een stenen hart, de verbondenheid van ons gezin. 

De terugweg verloopt moeizamer, want de jongens zijn moe. Op het laatste stuk van de wandeling, worden ze dan gedragen door hun sterke papa tot aan de auto. 

Nadat we terug in de auto zitten en voldoende gedronken hebben, rijden we nog even dichterbij de waterval. Ook hier wandelen we op een klein keienstrandje en gooien de kids stenen in het water. 

De jongens zijn rijp voor een dutje en ze vallen heel snel in slaap in de auto. We rijden langs de gravel road naar filmlocatie uit Lord Of The Rings. Deze keer hebben we wel wat extra verbeelding nodig. Deze bergen zijn de achtergrond van Isengard als Gandalf aankomt. Ook rechts hiervan is het bos van Fangorn gelegen. 

Vervolgens rijden we langs de Paradise road, nog een gravel road om een andere filmlocatie van Lord Of The Rings te bezichtigen. Na 20 minuten te rijden, arriveren we in Lothlorien, het magische bos. Het huis van de elfenkoningin Galadriel. Ook hier is het goed om even veel verbeelding te gebruiken. Het is een bos zoals zo veel van de bossen hier. 

Vervolgens rijden we terug naar Glenorchy centrum en neemt Tom nog een foto van de iconische rode schuur met het uitzicht. 

Hierna rijden we terug naar onze logement met nog een tussenstop bij de supermarkt om vers brood en water. De scheur van onze voorruit is momenteel niet groter geworden en we gaan de auto niet meer inleveren. Om 18u10 arriveren we op de parking van de winkel en zijn de jongens nog niet zo lang wakker. Ze gaan mee naar de supermarkt, want we willen allemaal kennis maken met de bekende kat, Izzy. Deze kat slaapt altijd bij de New World in Queenstown. 

Aangezien we al aan de late kant zijn, bestellen we terug een avondmaaltijd bij "The Farmhouse". Tijdens het wachten, gaan we nog naar de speeltuin, die net aan de overkant ligt. Er is een grote glijbaan, schommels, fitnessparcours en nog leuke zand - en watermogelijkheden. 

Bovendien hebben we hier een mooi uitzicht op de bergen, de Remarkables. 

Om 19u45 zijn we terug in ons vakantiehuis en kunnen we eindelijk eten. De kippenhamburger smaakt heerlijk, de beste ooit gegeten. Ook eten de jongens de frietjes en chicken nuggets graag. 

Na de maaltijd is het tijd om te gaan douchen. We leggen de jongens in bed en wachten tot ze slapen. Daarna bekijken we nog enkele afleveringen van Ghosts. Aangezien we heel erg moe zijn, typ ik het verslag van dag 17 niet verder, maar roept het bedje ons om te gaan slapen. Morgen gaan we uitslapen en Queenstown verkennen. Tot morgen. 

Weer: 23 °C, zonnig en in de avond veel koude wind

Stappen: 11.951