Day 18: Wings, Waves and Wild Coasts: A Day on the Otago Peninsula

Dinsdag 18 november 2025

Om 7u45 ben ik als eerste wakker en ligt Jasper naast mij in het bed. Tom ligt te slapen in het bed van Jasper, in de kamer bij Jonas. Maar van zodra ik uit het bed ben, voelt Jasper dit steeds en vervoegt hij mij in de living. We maken de ontbijttafel klaar en al snel staan Jonas en Tom ook in de woonkamer. Het is best wel frisjes en de verwarming gaat nog even aan in de living. We eten roereitjes met toast, fruit en yoghurt. Aangezien het schiereiland heel dichtbij is, moeten we ons deze ochtend niet haasten. Na het ontbijt kleden we ons aan en maken we een lunchpakket. Om 10u30 rijden we naar onze eerste bestemming, via de Highcliff Road, naar Sandfly Bay Wildlife Refuge. De Highcliff Road is zoals de weg zich laat omschrijven, hoog op een klif, die naar boven en naar beneden gaat met hele mooie uitzichten. 

Na een half uurtje te rijden, arriveren we op de parking van Sandfly Bay Wildlife Refuge. Het is een korte wandeling naar het uitzichtpunt van het strand, waar we zeehonden, zeeleeuwen en pinguïns kunnen spotten. Er is alleen een heel sterke wind aanwezig, waardoor het ook een stukje kouder aanvoelt. Er zijn inderdaad zeehonden en zeeleeuwen te spotten, maar deze keer wandelen we niet naar beneden. We zouden wel willen, maar we merken dat de jongens niet genoeg geslapen hebben en dat de weg terug naar boven wandelen, te vermoeiend zal zijn met de kids. Een foto nemen is zelfs al te vermoeiend voor de jongens. 

De zeeleeuwen in de verte blijven wel mooi zitten, maar door de sterke wind en nog te kleine inzoomlens, moeten we tevreden zijn met deze foto van de zeeleeuwen. En geloof het of niet, maar de jongens worden ook hangry en we zijn genoodzaakt om een speeltuin te zoeken, waar we bovendien kunnen picknicken. Heel moeilijk is dat niet in Nieuw - Zeeland, het land van de speeltuinen na elke 10 minuten rijden. Tenminste in de bewoonde omgeving. En aanschouw een speeltuin met picknickbankjes helemaal voor ons alleen. 

Alleen moeten we een beetje opletten van deze rare vogels. Eerst is er eentje, maar al snel zijn er wel een stuk of acht aan het rondvliegen. 

Na de lunch van broodjes, tomaatjes en fruit, is het tijd voor fitness! Ook een speeltuin kan een goede work-out zijn. 

Vooraleer we vertrekken, bezoeken we nog de toiletten en krijgt Jonas een nieuwe pamper in de auto. Daarna rijden we naar Allan's Beach. Vanaf de parking is het slechts vijf minuten wandelen tussen mooie bloemen en komen we terecht op een heel mooi strand. 

Ook hier is het opletten voor wildlife. De zeeleeuwen, maar ook zeehonden komen hier maar al te graag uitrusten en zonnen in de duinen en op het strand. Voorlopig spotten we geen wildlife en gaan we met de voetjes in het hele koude water. De golven zijn hier heel machtig om te bekijken. Alsook het zoeken naar schelpen en gewoon genieten van dit mooie moment met elkaar. 

Er is wederom een hevige wind aanwezig, waardoor Jonas niet meer op het strand wilt wandelen. Tom en Jonas gaan zich uit de wind zetten bij het wandelpad. Jasper en ik wandelen verder langs het strand en in het koude oceaanwater. We spotten een zeehond, maar helaas ligt er ook een dode zeehond bedolven in het zand. Met onze zonnebril aan, beschermen we onze ogen tegen het zand.

We keren terug en net voor we naar links willen wandelen in de richting van Tom en Jonas, komt er een zeehond uit de duinen gekropen. Heel rustig wandelen we langs het strand, terwijl de zeehond een rustig plekje zoekt om te zonnen en te poseren. 

Jonas is heel blij dat we terug zijn en zit op zijn gemakje naar foto's en filmpjes van onze reis te bekijken met zijn papa. Het is hier echt zo rustig en mooi. We nemen nog een familiefoto (helaas zonder Jonas) op het strand en genieten verder van de zeehond op het strand. 

Jonas had geen zin in een foto, waardoor we snel terug naar Jonas gaan. Een snack met een uitzicht. 

Maar het is tijd om ook hier te vertrekken van deze magische plek. Er wacht nog een andere bestemming waar we mogelijks een albatros kunnen spotten. We rijden verder langs de Highcliff Road naar Portobello. Op de parking van het Royal Albatross Centre parkeren we de auto en wandelen we eerst naar het bezoekerscentrum. Er is een café, museum, giftshop en ticketcenter voor tours aanwezig. Eerst bezoeken we het café voor een dessertje met een cappuccino. De jongens eten samen een ijsje en Tom eet een cheesecake op. 

Het Royal Albatross Centre herbergt 's werelds enige broedkolonie van koninklijke albatros op het vasteland. Het centrum ligt helemaal aan het einde van het schiereiland Otago. Na het opeten van onze dessert wandelen we terug naar buiten en via een wandelpad vol meeuwen (met kaka), kijken we of we een albatros kunnen spotten. Helaas spotten we geen albatross, maar het bekijken van de woeste golven die neerslaan op de rotsen, was ook een leuk spektakel. Laten we niet vergeten dat het hier ook een broedplaats is voor de honderden meeuwen die hier rondvliegen. Ook de kuikens zijn talrijk aanwezig, alsook de vele kaka's op het wandelpad. 

Een Koningslepelaar

De albatrossen zitten voornamelijk aan de andere kant van de heuvel. De tours gaan via een tunnel naar de andere kant van de heuvel. Maar een tour doen we niet. Het is tijd om terug te vertrekken via de mooie route naar ons vakantiehuis. Aangezien we nog even naar de winkel moeten, stoppen we nog even bij de speeltuin. Tom gaat ondertussen naar de winkel, terwijl ik bij de jongens op de speeltuin blijf. Jasper was eigenlijk in de auto in slaap gevallen, maar voor een speeltuin heeft hij wederom voldoende energie in zijn lichaam. 

Na een kleine 20 minuten, is Tom terug van de winkel. Het moment om vaarwel te zeggen aan de speeltuin verloopt heel moeilijk. Ja, we weten het wel dat de speeltuinen hier echt de max zijn en dat het in België geen superleuke speeltuinen zijn (of toch maar op 1 hand te tellen). Gelukkig krijgen we de jongens toch mee naar ons vakantiehuis. De jongens eten een ravioli en een cordon blue met groentjes en patatjes. Wij eten nog onze overschot van gisteren met de overschot van de groentjes op. Smullen maar. 

Na onze avondmaaltijd douchen we ons en mogen de jongens nog even een tekenfilm bekijken. Hierna gaan we samen de jongens in bed leggen en blijven we bij hen tot ze slapen. Lang heeft het niet geduurd, want ze waren echt heel moe. Wij bekijken de film "Frankenstein" op Netflix en ik typ tussendoor het verslag van dag 13 en dag 14. Voor het slapengaan, post ik dag 13 online. Morgen verlaten we Dunedin en rijden we naar Te Anau. 

Weer: 15 °C, zonnig; wolken en veel wind

Stappen: 10.758