Day 16: From Edoras to Oamaru: A Day of Middle-earth Magic and Penguin Surprises

Zondag 16 november 2025

Met de jongens naast mij in het bed, worden we rond 7u45 wakker. Ik sta eerst op, hoewel het niet gemakkelijk opstaan was met twee jongens plakkend naast mij. Tom ligt te slapen in het bed van Jasper. Al snel staat Jasper bij mij en maak ik de tafel voor het ontbijt klaar. Tom en Jonas staan ook op en we ontbijten en vervolgens kleden we ons aan. De trampoline ligt helaas nat, want het heeft nog geregend. Om 9u15 vertrekken we met de auto en rijden we eerst naar de Rakaia Gorge. Vandaag zullen we enkele bergen met sneeuw erop zien. 

Rond 10u30 arriveren we op de parking, waarbij we nog één vrije plek kunnen bemachtigen. We wandelen via het wandelpad naar boven in de richting van de brug. Er is veel volk aanwezig op het wandelpad en wederom heb ik het koud. Na een beetje te klimmen, krijgen we een uitzicht op de rivier. Ik snap het doel van de wandeling eigenlijk niet goed, want we zien volgens mij hetzelfde vanaf de parking, dichtbij de rivier. Na een frustratiemoment voor een foto, keren we terug naar de parking.

Bij de rivier gooien we stenen in het water, waardoor we ook wat stoom kunnen afblazen. We hebben stilletjes aan honger, maar we kiezen ervoor om na een familiefoto te nemen, verder te rijden tot aan een speeltuin om te picknicken. 

We verlaten de drukke parking en rijden naar het dorpje Methven. Bij de speeltuin picknicken we en kunnen de jongens tussendoor spelen. We eten broodjes, overschot pizza van gisteren (ja, dat is dan koude pizza) en fruitjes. Het is een kleine speeltuin, maar wederom leuke glijbanen en muziekinstrumenten om mee te spelen. 

Tom en ik hebben ondertussen een wijziging in de planning gebracht. Aangezien het vandaag op onze rijdag wederom een stralende dag is, rijden we naar de filmlocatie van Edoras uit Lord Of The Rings. Mount Sunday in de Canterbury regio werd gekozen als de filmlocatie van Edoras. We zijn te benieuwd om dit te gaan bekijken. Het zorgt wel voor een langere rit in de auto, waardoor ik mij achteraan tussen de jongens plaats. Hierdoor zijn ze flink en Jasper en ik vallen zelfs in slaap tijdens de autorit. We rijden een groot deel op een gravel road, maar de uitzichten zijn zo herkenbaar uit de film "The Two Towers". Wederom snappen we waarom Peter Jackson deze filmlocatie koos. De bergen, het uitzicht, de openheid, de grootsheid van het landschap. Hier krijgen we oude Alaska vibes...

Aangekomen op de parking, stappen we uit de auto. De wandeling naar Mount Sunday is 45 minuten wandelen, maar daar hebben we helaas geen tijd voor. Als we de ochtendwandeling niet hadden gedaan, konden we dit wel gedaan hebben. We wandelen wel nog een klein stukje langs het zeer gemakkelijk wandelpad. Ook zouden hier wallaby's gespot worden? Jasper hoopt om nog een wallaby te spotten. Tijdens het wandelen ligt er ook water. We springen er over, maar Jonas wou te vlug komen naar mij en Jasper. Hierdoor valt Jonas recht in het water met zijn voeten, benen en handen er in. Tom haalt Jonas zijn andere schoenen en het wenen is snel gedaan. De wandeling gaat verder over kleine brugjes, maar gepaard met veel kleine vliegjes. We spuiten Deet op de benen, want de kleine vliegen bijten ons. 

Na een kleine 10 minuten wandelen, stoppen we voor een familiefoto bij Mount Sunday. Dit is de groene en steile heuvel, die de perfecte setting vormde voor Edoras, de hoofdstad van Rohan. De bouw van de Edoras stad was een enorme onderneming, niet alleen vanwege de afgelegen ligging, maar ook vanwege de harde noordwestenwind die door de vallei waait. Het Nieuw - Zeelandse leger moest een toegangsweg van enkele honderden meters aanleggen voordat de filmploeg de heuveltop kon bereiken en met de bouw van de set kon beginnen. Alle constructies moesten met ijzeren pennen aan de rots worden vastgezet om de elementen te weerstaan. Het middelpunt van de set was Meduseld, De Grote Gouden Hal der Koningen, die boven op de heuvel stond en uitkeek over een tiental andere gebouwen, waaronder de stallen, het poortgebouw en een houten toren. De bouw van de set duurde acht maanden lang, de opnames duurden slechts ongeveer drie weken. Na de opnames werd de hele set afgebroken en werd alles in zijn oorspronkelijke staat teruggebracht. Deze heuvel werd uitgehouwen door gletsjers en dankt zijn naam aan het feit dat grensrijders van de stations in de bergen elkaar hier ontmoetten op een zondag om verhalen te vertellen en te delen en samen te drinken.  

Maar ook hier vliegt de tijd voorbij op deze adembenemende plek. We wandelen terug naar de parking, maar blijkt dat onze autosleutel verdwenen is. Gelukkig hadden andere wandelaars onze autosleutel zien liggen en was de paniek snel over. Eind goed, al goed. We stoppen nog even bij de rivier, zodat we stenen in het water kunnen gooien. 

Om 15u30 vertrekken we naar onze volgende bestemming. Het is nog een kleine 1u50 rijden tot aan Timaru, Caroline Bay. De jongens mogen op de ipad een tekenfilm bekijken. Wij kiezen wat zij gaan bekijken en dat werkt heel goed. Zoals beloofd bij goed gedrag, wacht hen een grote speeltuin op in Timaru bij de Caroline Bay. Een groot schip met twee grote glijbanen, trampolines, klimmogelijkheden, diverse andere glijbanen, maar het is hier ook koud. Of het ligt weer aan mij, dat ik echt geen koude wind kan verdragen. 

Na bijna een uur op de speeltuin te spelen, rijden we met de auto naar de Marine Parade. Dit is gelegen bij het strand. Hier kunnen we ook pinguïns spotten, hoewel het misschien nog te vroeg is. We wandelen een klein stukje, maar er is geen wildlife te spotten. 

Van hieruit is het nog een uurtje rijden tot onze eindbestemming. We stoppen bij de Burger King, zodat de jongens een box met frietjes en chicken nuggets kunnen opeten tijdens het rijden. Op onze eindbestemming dienen we nog een wandeling te doen om pinguïns te spotten en daarom is het beter dat de jongens reeds gegeten hebben. Kwestie dat ze niet hangry worden of zijn tijdens de wandeling. Om 19u55 arriveren we op ons vakantiehuisje te Oamaru. Totaal onverwacht is het veel groter en best wel charmant ingedeeld. Er ligt een leuk briefje met een persoonlijke tekst klaar en er is melk in de frigo aanwezig voor bij de koffie. 

Aangezien we hier maar één nacht logeren, wandelen we na het uitladen en de verkenning van het huisje naar de Steampunk HQ. Er is bijna geen volk aanwezig in de straten en het doet ons denken aan Amerika. We hebben hier al meteen spijt van, dat we hier maar één nachtje logeren. We verkennen de Steampunk HQ en we wandelen langs de leuke straten richting de haven van Oamaru. 

Zouden we een pinguïn zien? In de verte zien we veel vogels of pinguïns staan? Amai, zo veel. We komen dichterbij en hier staan ook mensen te kijken. We nemen enkele foto's, maar komen tot de vaststelling dat dit geen pinguïns zijn, maar diverse soorten aalscholvers zijn. 

De jongens worden ongeduldig en moe. We wandelen terug langs het water, beetje teleurgesteld dat we geen pinguïns gezien hebben. Een foto bij het mooie standbeeld mag echter niet ontbreken, desondanks we geen blue pinguïns gezien hebben. 

De jongens willen wandelen op de stenen muur, wat mij nerveus maakt, aangezien dit opletten is voor struikergevaar. Met een handje wandelen ze achter elkaar, maar dan ineens zie ik iets bewegen bij de omgedraaide boten. Bij de roze boot zit een baby pinguïn. Omg, zo dicht zeg! Maar waar is de mama? 

De jongens worden iets te enthousiast en de baby pinguïn kruipt onder het roze bootje. We wandelen verder, waar ik nog een persoon bij het water zie staan. Hij waarschuwt mij om stil te blijven, maar met de jongens is dit geen optie. En daar zwemmen twee pinguïns weg... Het eigenlijke plan was dat ik tegen betaling op een tribune ging zitten om de pinguïns aan land zien te komen. Maar aangezien er geen foto's mogen genomen worden, heb ik dit niet willen reserveren. Beter dan onze eigen ontdekking van de baby pinguïn kon het niet meer worden. Tevreden, moe en koud wandelen we terug naar ons vakantiehuis. De jongens gaan onder de douche en Tom gaat nog snel om een soort van pita met groentjes voor ons. Het is helaas ook het enige dat nog open is. Nadat iedereen opgefrist is en na de late maaltijd, gaan we slapen. Morgen vertrekken we alweer uit Oamaru en rijden we naar Dunedin. 

Weer: 20 °C, zonnig en wolkjes

Stappen: 15.318