Day 14: Viewing beaches with clear skies and smiling seals from Kaikoura to Christchurch

Vrijdag 14 november 2025

Rond 7u30 worden we wakker. We ontbijten, kleden ons aan en na het inladen van onze koffer en koeltas, rijden we nog even naar de Kaikoura Seal Colony uitzichtpunt. We worden vandaag getrakteerd op een helderblauwe hemel met prachtig uitzicht op de bergen en het mooie blauwe water. We willen deze gelegenheid niet laten liggen om hier nog een mooie familiefoto te nemen. 

De jongens vinden het hier fascinerend om naar het water te kijken, dat continue tegen de rotsen aanrolt. 

Vervolgens rijden we nog naar de zeehonden om ook hier bij een heldere hemel nog even rond te wandelen. Het is alleszins drukker en we parkeren de auto op een laatste vrije plekje op de parking. Net voor 10u00 wandelen we wederom bij de zeehonden, die vandaag genieten van een heerlijke zon op hun pels. 

Vervolgens rijden we als afsluiter nogmaals naar het uitzichtpunt van gisteren, de Kaikoura Lookout. Het contrast met gisteren is groot. Het blauwe water weerspiegelt zijn heldere blauwe kleur als een schilderij. 

Vervolgens rijden we door naar Kaikoura Marine Resting Area. Langs deze weg spotten we wederom vele zeehonden in het water, op de rotsen of op het strand. 

Na onze honderdste zeehond te bezichtigen van de afgelopen dagen, rijden we door naar Cheviot. Het is een uurtje rijden tot aan onze stop voor de lunch. Tijdens de rit hebben we luisterverhalen afgespeeld van Piet Piraat, Mega Mindy, Bumba. Dit was alvast een geslaagde missie. Na eerst een bezoek aan de toiletten te brengen, stoppen we bij de speeltuin. De jongens en ik gaan naar de speeltuin, terwijl Tom een lunch gaat kopen bij de foodtruck "Boys Souvlaki Cheviot". De jongens en Panda amuseren zich op de speeltuin. 

Na een lange wachttijd tot de lunch klaar is, kunnen we om 12u55 starten met de lunch. De lunch bestaat voornamelijk uit kip met rijst of een soort wrap met vlees en groenten. 

Na de lunch rijden we op slechts 7 minuten verder naar Gore Bay. We parkeren de auto en wandelen met de slippers naar beneden naar het strand. Er zouden ook zeehonden op het strand zitten, want vier personen zeggen tegen mij dat ik moet oppassen voor de zeehonden. Er is geen zeehond te zien, maar wel veel stenen. 

Dit kan enkel één ding zeggen... We gooien stenen in het water! Ook is het geluid van het water dat slaagt tegen de stenen, heel machtig om te horen. Het hoogste punt is reeds bereikt en het water begint stilletjes aan af te nemen, waardoor Tom en de jongens met de voetjes in het water gaan. Ondertussen bekijk ik de schelpen op het strand. 

Na meer dan een uur hier ons te amuseren en toch nog twee zeehonden te spotten, wandelen we terug naar de auto. Jasper is boos, want hij wil blijven op het strand. Maar hoe leuk het hier ook is, toch moeten we onze route verderzetten. We spoelen de voeten bij het toilet en met veel tegenzin gaan de jongens in de auto. Ik toon de jongens enkele van de gevonden schelpen en dit zorgt voor kalmte en nieuwsgierigheid. De jongens zijn ook wel moe en we hopen dat ze de rest van de rit in slaap vallen. 

Er is enkel nog één tussenstop tot onze eindbestemming en dit is bij de Cathedral Cliffs. Tom gaat alleen kijken en foto's nemen. De jongens luisteren nog enkele verhaaltjes, maar vallen door het vele bochtwerk in slaap tot onze eindbestemming in Christchurch. 

Net voor 17u00 arriveren we in ons logement te Christchurch. De jongens worden wakker, want hier staat een leuk speelgoed voor de jongens. In de tuin staat namelijk een grote trampoline! Deze keer eentje met een afsluiting en dus veiliger dan de trampoline in Australië. Terwijl de jongens spelen, laden we het nodige uit de koffer en verkennen we ons groot vakantiehuis. Deze keer hebben we vier slaapkamers. Dit huisje zal tevens ook ons laatste huisje worden, aangezien we hier nog gaan terugkomen binnen enkele weken. De eigenares heeft ons daarom een extra korting gegeven, weliswaar cash te betalen. Alles ziet er heel prima uit, enkel het tapijt zijn we geen fan van (stofallergie), maar het oogt wel heel veel gezelligheid uit. Ook binnen in het huisje is er veel speelgoed aanwezig. 

Tom gaat nog snel naar de winkel om boodschappen. Eens Tom terug is, neemt hij de taak van entertainment van de kids over, terwijl ik het eten klaarmaak. We eten vanavond gebakken aardappelen met worst en appelmoes. De jongens hebben hun eigen klein en schattig tafeltje om aan te eten. Smakelijk! 

Na het opeten van onze avondmaaltijd gaan de jongens in bad. Er is een douche en een bad aanwezig. Bovendien zijn er badspeelgoedjes aanwezig, waardoor de jongens nogmaals extra speelplezier beleven. Nadat iedereen gewassen is en ik een nieuwe lading vuile was gedraaid en opgehangen heb, bekijken we de tekenfilm "Bak to The Outback" again... Ja, ik vrees dat de jongens ons iets willen vertellen of ze heel erg heimwee hebben naar Australië. Ja, ook wij hebben wel wat heimwee, toch wel naar het geen koud hebben en misschien toch ook wel van het waterplezier met de jongens dat we missen. We hebben eerlijk gezegd geen zin in winter. Nadat de tekenfilm gedaan is, bekijken we nog een eerste deel van de nieuwe film "Freakier Friday". De jongens vallen grotendeels in slaap in de zetel, want het huis is deze keer heel groot en dat zorgt wederom voor een bepaalde schrik om te gaan slapen. Ik typ vanavond dan ook geen blog en we gaan slapen. Morgen is het een rustigere dag, maar we hopen wel een wandeling en enkele uitzichtpunten te gaan bekijken. Tot morgen! 

Weer: 21 °C, zonnig 

Stappen: 7.383