Day 12: Meltdowns and Magic Moments: The Day We Met the Seals in Kaikoura

Woensdag 12 november 2025

Om 6u05 staan Tom en ik op. Ook Jasper ligt bij mij in bed. Tom en ik kleden ons aan en de grote koffer kan wederom in de auto. Gisterenavond heeft Tom nog al onze bagage in de auto weggestoken. Jonas gaat met zijn pyjama in de auto en Jasper wilt nog zijn kleding aandoen. Om 6u40 verlaten we ons logement na nog een laatste blik op het mooie uitzicht. Hier hadden we gerust nog een nachtje kunnen blijven. Maar we moeten vandaag onze reeds gereserveerde ferry naar het zuidereiland nemen. 

We arriveren goed op tijd en mogen aansluiten bij de derde rij. Om 7u15 sluit het inchecken voor de volgeboekte ferry. Het is nog even wachten in de auto en de jongens eten alvast een boterham met choco op. Er staan ook grote vrachtwagens, die dus samen met de personenwagens en RV's in deze ferry dienen te rijden. In Alaska en Canada hebben we dit reeds gedaan, maar voor de jongens is het best wel spannend om op deze manier te reizen met alsook een grote boot. 

Bij de voorlaatste mochten we binnenrijden met de auto, waarbij we daarna meteen naar het restaurant wandelen. Voor de zekerheid hebben we een anti-misselijkheid pilletje genomen en draag ik mijn bandjes aan. Jonas heeft een klein stukje van zijn pilletje ingenomen, maar bij Jasper is het niet gelukt. Maar dat pilletje zorgt bij mij voor een enorme vermoeidheid. Pfftt, wat is dat voor een sterk spul. Om 8u05 wandelen we in de ferry naar boven richting het restaurant. 

We kiezen een tafeltje in het reeds drukke restaurant. Tom en Jasper bestellen een ontbijtje. Er komt een tafeltje vrij bij het raam en Jonas en ik verplaatsen ons naar daar. Jonas heeft wat afleiding nodig, want hij begint toch al wat onrustig te worden. De boot vertrekt en we varen weg vanuit het noordereiland naar het zuidereiland. 

Tussendoor krijgt Jonas een nieuwe pamper en Tom doet Jonas zijn dagkleding aan. Na een zeer gevuld ontbijt en lekkere cappuccino wandelen we even naar het buitendek. Tom voelt zich niet goed en is een beetje misselijk. Ik geef hem mijn tweede paar anti-misselijkheid bandjes en dit lijkt met de frisse buitenlucht te helpen. Het water ziet er vrij rustig uit, maar de jongens willen hier niet te lang blijven. Het is buiten dan ook wel kouder dan binnen. 

In de ferry is ook een familiekamer aanwezig waar ze tekenfilms afspelen. Er is ook wat speelgoed aanwezig, waarmee ze flink samen spelen. Als tekenfilm draaien ze "Ferdinand" op de grote televisie. Er is nog één ander gezin aanwezig. 

Terwijl de jongens flink spelen, kan Tom tussendoor rusten en ga ik even nog naar het buitendek. Zouden er dolfijnen of walvissen te spotten zijn? Neen, helaas niet. Het is nochtans een prachtige dag op het water om wildlife te spotten. 

Nadat ik terugkom van het buitendek, start ik alvast met het typen van het verslag van dag 7. Een ander koppel met een 15 maanden oude baby voegen zich toe in de familiekamer. Het blijken ook Belgen te zijn uit Willebroek. We praten met elkaar en wisselen onze reisplannen uit met elkaar. Zij reizen met een RV en bekijken de bestemmingen op basis van het weerbericht. Verstandig vinden we dit, maar voor ons met twee kindjes is een RV op dit moment niet mogelijk. Het zou op dit moment te benauwend zijn, plus de toch wel moeilijke slaapmomenten en er zou dan ook geen blog mogelijk zijn of toch heel moeilijk. Na de leuke babbel gaan Tom en het ander gezin nog even naar het buitendek, terwijl we dichterbij het zuiderland binnenvaren. 

Rond 12u00 worden we geadviseerd om terug naar onze auto te wandelen. Iedereen dient naar zijn auto te gaan, zodat we bij aankomst op volgorde terug naar buiten kunnen rijden. Maar dan begint de meltdown van de jongens. Met veel gekrijs, gesleur en getrek wandelen we met de jongens naar beneden. De hoofden draaien om door het veeleisende gekrijs van onze jongens. Jonas is heel erg moe en Jasper doet moeilijk met al zijn macht. Na een uitputtende strijd om de jongens in de auto te krijgen, ontploft het in mijn hoofd. Ik krijs even mee van het opgekropte geduld met de jongens en omdat ik mezelf ook radeloos voel na het gedrag van de jongens. De jongens kalmeren, maar wijzelf hebben even de tijd nodig om alles te laten bezinken. We rijden uit de ferry en het eiland ziet er inderdaad heel anders uit. Minder druk op de weg, bergen aan de rechterkant, het strand aan de rechterkant. En net bij die stop aan het strand, zien we onze eerste Nieuw-Zeelandse Seal.

In onze roadbook hebben we een uitzichtpunt voorzien, maar we stoppen even bij Paparoa Point rustplaats. De jongens waren in slaap gevallen, maar worden bij onze stop terug wakker. We stappen allemaal even uit en bekijken of we de zeehonden kunnen spotten. Ja, we spotten de wildlife. Het zijn er geen enkele, maar al snel een 15 - tal. 

Wat een belevenis om hier quasi alleen (nog een koppel voor ons vertrek) te mogen zijn bij de vele zeehonden. We rijden verder door naar Kaikoura en stoppen eerst bij de supermarkt om boodschappen te doen voor de komende dagen. De jongens eten een sneetje brood, terwijl ze flink in de winkelkar zitten. Vanavond en morgen gaan we zelf koken. Na de inkopen rijden we naar ons logement in Kaikoura, waar de jongens zich kunnen uitleven met het speelgoed. Ook is de inrichting heel leuk en geeft dit huisje veel Britse invloeden weer. Die kopjes met bloemen zijn heel mooi. 

Terwijl de jongens spelen, maak ik het eten klaar. Jasper heeft keuze in veel puzzels, alsook een puzzel om te leren tellen en rekenen, herkennen van de kleuren en dieren. Jonas maakt een lego treintje. Tussendoor wandelen we nog even in de tuin naar boven om alvast een uitzichtje te bekijken. Om 18u00 eten we wortelpuree met fishsticks op. 

Om onze dag af te sluiten en aangezien ze morgen veel regen voorspellen, rijden we om 19u00 nog even naar de Kaikoura Recreation Reserve. Hier kunnen we wederom zeehonden spotten. Aangekomen op de parking is het behoorlijk koud. Er is een koude wind aanwezig. Brrr, hier kunnen we wel een aantal Australische graden gebruiken. We wandelen om ons goed op te warmen en al snel zien we de zeehonden liggen op hun rotsen. Zij hebben zeker geen koud. Ze liggen allemaal zo vredig te genieten en te slapen. 

De jongens waren heel flink en het heeft ons allemaal deugd gedaan. Als beloning rijden we nog naar de speeltuin, waar ze die laatste energie kunnen kwijtspelen. Bovendien hebben we hier desondanks de bewolking een mooi uitzicht om volledig tot rust te komen. 

Om 20u00 rijden we terug naar ons vakantiehuisje en gaan de jongens in bad. Daarna douchen wij ons ook en schrijf ik het laatste van dag 7 uit. De jongens gaan slapen, maar we blijven bij hen tot ze vast slapen. Vervolgens post ik dag 7 online en start met het schrijven van dag 8. Morgen hadden we normaal gezien een mooie wandeling (Toms Track) in petto , maar helaas zal het morgen veel regenen. Ook hebben we pech met het spotten van het zuiderlicht. Het is volledig bewolkt en de zonnekracht is helaas aan het afnemen waardoor de KP te laag is. Morgen zal het dus een minder drukke dag worden. Tot morgen! 

Weer: 16 °C, zonnig en wolken, veel wind

Stappen: 7.748