Dinsdag 11 november 2025
De jongens zijn wederom deze nacht bij ons in bed gekropen. Tom is uit bed gegaan en is gaan slapen in het bed van Jasper. Het is dan ook wel moeilijk voor de jongens om continue die verandering van bedje en omgeving in onze grote wereldreis te beleven. Ze zijn altijd enthousiast om naar een nieuw huisje te gaan, maar het vast slapen met al de prikkels, die onze kinderen moeten doorstaan, zijn ook niet te onderschatten. Ze zoeken dan hun veilige plek op en dat is nu éénmaal bij ons in bed en vooral bij de mama in bed liggen. De ochtend is minder koud dan gisteren, maar de verwarming zetten we wel nog even aan om die kilte weg te werken. Het is de bedoeling om voor 9u00 te vertrekken uit het huisje. Wij kleden ons eerst aan en ruimen alles op. We kleden de jongens aan en Tom begint met het inladen van de koffer en koeltas. Om 8u20 vertrekken we uit het Nationale Park en halen we nog een koffie bij het tankstation op. De jongens eten een boterham met choco op. Na een uurtje rijden, passeren we langs Taihape, waar men een grote laars als standbeeld heeft gemaakt.

We rijden nog tot in Levin, waar we bijna dolgedraaid zijn van onze jongens hun geruzie, gekrijs, gezaag... Zucht, wat een vermoeiende rit in de auto. Alsook hebben we een steen in onze voorruit tijdens het rijden gekregen. De barst is enkel buitenaf, maar het is behoorlijk diep. We stoppen bij de speeltuin en waar we naar toilet kunnen gaan. Hier kunnen we ook lunchen.






De jongens eten hun boterhammen en fruit op, terwijl Tom voor de zekerheid belt met onze autoverhuringsbedrijf. We zijn verzekerd voor de glasbreuk, maar we willen wel weten of we hier mee mogen blijven rondrijden. De jongens en ik wandelen terug naar de auto, want we zijn hier inmiddels al lang genoeg. Het verdict van de auto is dat we met de auto in Wellington moeten langskomen. Hier zullen we een nieuwe wagen krijgen. Zucht, dit hadden we ook niet verwacht en het brengt onze dagplanning toch een beetje overhoop. Ons logement in Wellington is beschikbaar vanaf 14u00. Tom stuurt een bericht of we al vroeger mogen langskomen. De eigenares heeft er geen probleem mee, maar ze stuurt dat ze pas rond 13u30 klaar zal zijn. Aangezien we de auto moeten omruilen, willen we de koffers allemaal uitladen en de auto goed opruimen aan ons nieuw logement.
De barst in onze voorruit
Na alweer een crisis in de auto met de jongens, waarbij ze gelukkig in slaap vallen, arriveren we rond 13u35 aan ons logement in Wellington. De eigenares komt ons begroeten en is bijna klaar met het schoonmaken. Jasper blijft slapen en Tom legt hem in de zetel in de living. Jonas is wel meteen wakker en mag alvast met het voorziene speelgoed spelen.
Het uitzicht aan het logement is hier amazing. De eigenares vertelt ons dat we geluk hebben met het mooie weer en uitzicht. Ja, hier is het veel zonniger dan gisteren in het Nationale Park. Meestal zit je hier in de wolken en zie je niets. Helaas kunnen we hier niet lang genieten, want morgen vertrekken we naar het Zuidereiland. Ze vertelt ons ook dat we zeker een kijkje moeten nemen in de tuin bij het houten huisje. In het houten huisje woont een Weta. Een insect van Nieuw-Zeeland. Eerst ruimen we de auto op en is ook Jasper wakker. Er ligt deze keer chocolade als verwelkoming, maar ook melk in de frigo.



Nadat we allemaal wat water gedronken hebben, wandelen we naar de tuin om de weta te bekijken. Via de trapjes wandelen we naar beneden tot bij het weta huisje. Ik schuif het huisje open en daar zit het grote insect. Amai, wat een groot insect! De jongens kijken vol bewondering naar het grote insect en de papa kijkt op de achtergrond. We willen het dier ook niet lang storen en draaien het huisje terug dicht.
De weta konden we geen knuffel geven, maar meneer de kabouter krijgt wel een knuffel.


Inmiddels is het al 14u30 en tijd om onze auto in te ruilen. Toch wel jammer, want de auto was een luxe-uitvoering en we weten niet welke auto we nu gaan krijgen om onze roadtrip mee verder te zetten. In Wellington worden we goed ontvangen en het personeel is heel vriendelijk. Ze zijn hier veel meer vriendelijk dan onze ontvangst in Auckland (dit kon mss ook wel liggen aan door ons hun latere sluiting). We krijgen exact dezelfde auto, een witte Hyundai Santa Fe. Enige verschil is de uitvoering, geen lederen zetels, geen zetelverwarming, geen gps. Jammer, maar de auto heeft wel minder kilometers en de ruitenwissers zijn niet versleten. We parkeren de auto in een parkeergarage in het centrum, omdat we nog even kort een souvenirwinkel willen bezoeken. De jongens blijven in de buggy, want het centrum is veel te druk. We blijven niet lang rondwandelen, want Jasper krijgt een zoveelste meltdown voor vandaag. Na een magnetische flessenopener en keukenhanddoek in de souvenirshop gekocht te hebben, arriveren we terug bij onze nieuwe auto. Hierna rijden we nog even naar de Weta Shop. Neen, niet van de insect, maar waar ze props hebben staan van Lord of The Rings. In Wellington werden trouwens ook een aantal filmscènes gefilmd van Lord of The Rings. Hiervoor hebben we helaas geen tijd voor, maar het ontmoeten van enkele trollen, Gollum en Uruk-hai zijn wel de moeite.


Onze kleine Jonas heeft geen bang.
Het is toch opletten met deze trollen. Ze rollen grote stenen voor onze voeten!
Kleine Jonas heeft geen bang.
Gollum wilt niet kijken en denkt wie is die kleine Hobbit in zijn blauwe longsleeve.
De zwaarden
Jasper wilt de grote steen voor zichzelf hebben.
In de shop zijn de souvenirs teleurstellend. Er is niet meer keuze dan in Hobbitton. Eigenlijk had je daar meer keuze, maar dat wisten we natuurlijk niet op voorhand. We verlaten de trollen en rijden nu naar onze laatste activiteit, een bezoek aan de elfen. Ja, we rijden naar Rivendell. Deze filmlocatie is gelegen in het Kaitoke Regional Park. We zoeken ook naar een afhaalmaaltijd om mee te nemen naar deze plek. Na een beetje te zoeken via Google Maps, stoppen we bij Gerrys Charcoal Chicken. De maaltijd nemen we mee naar Rivendell waar we dit opeten op een bankje bij de Hutt Rivier.
Na het eten (overschotjes nemen we terug mee naar ons logement) wandelen we al een keer naar de rivier om stenen in het water te gooien. Vervolgens bezoeken we Rivendell. De filmlocatie van de elfen waar Elrond vaarwel zegt tegen de Fellowship of the Ring, waar Frodo vanuit zijn balkon kijkt; nadat hij neergestoken is door het zwaard van de Nazgul, waar de iconische kus tussen Aragorn en Arwen zich heeft plaatsgevonden. De gebouwen zijn helaas na het filmen verdwenen, maar een replica van de poort werd nagemaakt, zodat fans zich kunnen inbeelden hoe de omgeving was en om foto's te nemen op deze speciale plek.
Hierna keren we terug naar de Hutt Rivier en wandelen we over de nieuwe brug, die sinds 2021 werd gebouwd.
Om 19u50 vertrekken we terug richting ons logement. Bij onze aankomst om 20u25 aan ons logement, neem ik nog snel een foto van de zonsondergaande kleuren. Wat een prachtig uitzicht.
We nemen allemaal een douche en nestelen ons in de zetel. De jongens en Tom eten nog de overschotjes van de maaltijd op. We bekijken een film, maar zelfs de mama valt in slaap. Deze avond typ ik geen blog en gaan we (redelijk laat) slapen. Jasper slaapt bij mij deze nacht en Tom slaapt bij Jonas. Morgen moeten we reeds om 6u00 opstaan, aangezien we voor 7u15 moeten inchecken voor de ferry naar het zuidereiland. Tot morgen.
Weer: 18 - 20 °C, regen, wolken en zon
Stappen: 7.681
Hoe stressvol dat die barst in het autoraam moet geweest zijn! Tis dan nog een hele grote, amai. En dan nog 2 ruziënde deugnieten en het was compleet…
BeantwoordenVerwijderenMaar jullie hebben het toch goed doorstaan en weer veel moois beleefd/gezien!!
De weta ziet er interessant uit! Leuk dat het zijn eigen huisje heeft!
Da is weeral top met de kids 👍👍
BeantwoordenVerwijderen