Day 1 - 2: From Aussie Heat to Kiwi Breeze: Jet Lag, Migraine & Many Playgrounds

Zaterdag 1 november 2025

Na een korte nachtrust worden we wakker om 6u45. Jasper slaapt goed naast mij in het bed. De jongens blijven nog even slapen, maar wij kleden ons meteen aan. We ruimen nog een beetje op en om 7u20 starten we met de jongens wakker te maken en aan te kleden. Tom start met het inladen van de koffers en gaat nog even praten met de eigenaars van het vakantiehuisje. Er is geen tijd om te ontbijten en om 7u55 vertrekken we richting Apex, waar we de auto gaan afleveren. Er zijn werken op de parking, waardoor we de auto aan de zijkant moeten laten staan. Ze komen ook niet met ons samen de auto nog checken. Ik ga met de jongens in de buggy en de rugzakjes al verder. Het wandelpad er naar toe is door de werken ook niet al te breed, maar we zijn er geraakt. Er staan nog een acht mensen te wachten op de shuttle. Onze auto rijden ze ondertussen binnen, maar een controle op mogelijke schade doen ze dus niet. Het is nu eventjes wachten op de shuttle en het duurt echt lang. De mensen die hier aanwezig zijn, wachten al een half uur. We eten nog een banaantje op en wachten geduldig af. Pas om 8u45 zitten we in de 2de shuttle. De eerste zat al vol, maar de 2de was eigenlijk na enkele minuten te wachten ook gearriveerd. Een uur later is het eerste deel klaar. 

Bij de aankomst op de luchthaven is het enorm druk. De koffers worden op een bagagekar gelegd en de jongens moeten in de buggy. We geven hen de gsm om filmpjes te bekijken. Eerst gaan we nog inchecken, waarbij we meteen iemand hebben kunnen aanspreken. De man helpt ons met de boardingtickets en daarna mogen we de koffers zelf laten meerollen naar het juiste vliegtuig. 

Dit ging nog vlot, maar we zien dan ineens een mega lange rij om doorheen de veiligheidscontrole te wandelen. In de luchthaven roepen ze zelfs om dat het momenteel superdruk is en ze verontschuldigen zich voor de lange wachttijden. We schuiven mee aan en bij de roltrappen, mogen we de lift nemen naar beneden en via de aparte rij voor met kinderen en mindervaliden aanschuiven. Het ging allemaal heel traag en pas 45 minuten later zijn we bij de paspoortcontrole. De jongens zijn al tamelijk ongeduldig geweest en straks begint de boarding al. Gelukkig is het vandaag maar een vlucht van drie uur lang. Echter zal er nog eens drie uur extra tijdverschil bijkomen. Het zal alsnog een lange dag worden. Aangekomen in de vertrekhal staat ons vliegtuig aan gate 81 te wachten. We kopen nog belegde sandwiches en twee flesjes water. De jongens hebben boterhammen en nog wat fruit mee. Het fruit moet uiteraard opgegeten zijn bij aankomst in Nieuw - Zeeland. 

Ons vliegtuig vertrekt om 11u10, maar de boarding begint pas om 11u00. Het is allemaal wat onduidelijk en we moeten zelf vragen waar we mogen aanschuiven. Een oudere vrouw spreekt me aan en zegt dat ik waarschijnlijk vlugger mag instappen met de jongens. Maar ze moeten nog energie kwijt en Jonas begint er stilletjes aan genoeg van te krijgen met het wachten in de rij voor vandaag. Ze boarden volgens rijnummer, maar wij zitten vooral vooraan. Uiteindelijk mogen wij dan toch al boarden, hoewel ze van achter naar voor werken met de boarding. Met de kindjes krijgen we dan toch voorrang en de buggy's nemen ze mee naar een aparte plaats in het vliegtuig. Superhandig. Ik zit naast de jongens en Tom zit in de middenrij naast mij en de gang. Voor ons komt een koppel zitten met een peuter en rechts daarvan ook een peuter met haar mama, naast Tom ook een peuter met haar mama, vooraan een baby. Wow, zo leuk, als de jongens dus krijsen, zijn we niet alleen, maar ook bij ouders die in hetzelfde schuitje zitten. 

Om 11u30 vertrekt het vliegtuig en vliegen we heel soepel naar de andere kant van de wereld. Hiermee bedoel ik dan dat we mooi vliegen met het vliegtuig. De krijswedstrijd in het vliegtuig ging deze keer niet naar Jonas, maar naar onze voorgaande geburen, waarbij de decibels nog een tikkeltje hoger gingen. Jasper heeft één crisismomentje gehad, toen de papa met Jonas even weg was. Zelf hebben we niet veel genoten van de vlucht, het was toch steeds bezig blijven met de jongens. Ondertussen voelde ik ook een hoofdpijn opkomen en was ik heel moe aan het worden. We landen om 16u55 (reeds Nieuw - Zeelandse tijd). Het uitstappen van het vliegtuig ging vlot en onze buggy's hadden we ook vlug in bezit, maar dan bij de paspoortcontrole liep het mis. 

De man bekeek onze paspoorten en op het einde vroeg hij onze verklaringsformulier van de goederen die we meehebben. Uhm, we hebben dit online gedaan. Neen, we moeten dit invullen op papier en dit vier keer. We mogen niet verder vooraleer de documenten ingevuld zijn. Tom vult de documenten in, maar de jongens zijn ondertussen heel erg ongeduldig. Ons geduld geraakt echt op en dan volgt de uitbarsting van Jasper - mama - Jonas en uiteindelijk de papa. Uiteindelijk staan we na een uur allemaal slecht gezind (er is ondertussen mega veel volk) terug aan de paspoortcontrole. Nu aanwezig bij een andere persoon voor de controle en we mogen verder. 

We halen onze bagage op, die we heel snel zien liggen op de rolband. Bijna alle koffers zijn inmiddels al weg. Maar als we dachten dat het dan gedaan was met de controle, moesten we uiteraard nog eens een verklaring gaan geven. Hebben we fruit mee, waar hebben we gewandeld met de schoenen, ... Er zijn diverse nummers van controle, 0 is ok en mag je door, maar wij hebben nummer 2. Resultaat is dat we nu al onze koffers door een band moesten laten scannen, alsook handbagage, laptop, gsm's,... En geloof mij, de jongens waren echt gefrustreerd tot en met. De frustratie zat bij ons ook al even hoog. 

Hierna kwam nogmaals een paspoortcontrole en eindelijk arriveren we in Nieuw - Zeeland. Inmiddels zijn we bijna twee uur later en moeten we ons haasten om de auto te gaan ophalen bij Apex. Zij gaan namelijk sluiten om 19u00 en het is inmiddels al 18u40. Tom belt even en er staat een shuttle te wachten. Net voor 19u00 arriveren we bij Apex met de shuttle. We vinden de chauffeur niet vriendelijk en helpt ook niet mee met de koffers uit te laden. Onze auto staat al klaar, een Hyundai Santa Fe. Echter zijn de autostoelen voor de jongens nog niet geïnstalleerd. We moeten dit zelf installeren. Het papierwerk duurt even en na de installatie van de autostoelen, waarbij één persoon ons toch heeft geholpen, verlaten we Apex om 19u40.

We rijden nog een kleine 25 minuten naar ons logement in Auckland. Om 20u10 arriveren we via een steile straat aan ons logement. We laden twee koffers uit de wagen en wandelen met de jongens naar binnen. Het is een klein logement met twee slaapkamers en een gezellige living. De hoofdpijn is nog altijd voelbaar, maar ik ben blij dat we eindelijk kunnen rusten. 

Tom haalt nog boodschappen (water, ontbijt, avondeten) terwijl ik de jongens laat douchen. De jongens kijken naar de grote beer, waardoor ik ook snel kan gaan douchen. Tom is na een half uurtje terug en we eten macaroni en een lasagne. Het was een superlange dag. Ik bel nog even met de familie dat we goed aangekomen zijn, maar dat we heel erg moe zijn. De blog updaten is niet mogelijk en ik voel dat mijn ogen moeten rusten. Tom gaat slapen met Jasper en ik slaap deze nacht met Jonas. Welterusten! 

Zondag 2 november 2025 

We hebben deze nacht goed geslapen tot 10u30, maar helaas heb ik vreselijke last van migraine. Heel erg bonkt mijn hoofd tot erge misselijkheid er bovenop. Ik neem een dafalgan forte en drink water, maar het lijkt niet te helpen. Mijn ogen kunnen het licht niet aan en ik ben genoodzaakt om in bed te blijven. De jongens zijn wel flink en niet meer zo prikkelbaar zoals gisteren. Ze tekenen en spelen met hun speelgoed. 

Om mij extra te laten rusten, neemt Tom de jongens na het ontbijt en de wasjes mee naar een speeltuin. Ze wandelen flink mee en beleven veel plezier met de papa. Het zonnetje is mooi van de partij en het is een aangename 22 °C. 

Even poseren met de stad Auckland en de Sky Tower op de achtergrond. 

Plots zegt Jasper tegen papa, ik wil bloemetjes voor mama plukken en VEEL bloemen. Met een pet vol bloemen komen ze na hun avontuur terug naar het vakantiehuisje in de hoop dat ik beter ben. Helaas ben ik niet beter en bonkt mijn hoofd verder door. De bloemen zijn heel mooi en Jasper geeft mij een kusje, Jonas komt een knuffel geven. Terwijl ik verder slaap, eten ze broodjes en rusten ze ook wat uit. Tom masseert mijn hoofd en plaatst druk op mijn hoofd en nek. Ik neem een tweede dafalgan, maar mijn misselijkheid komt erger. Om 15u30 gaan de jongens met de auto naar een andere speeltuin. Deze speeltuin is nog veel leuker en ze amuseren zich ten volle. 

Glijbanen, glijbanen, glijbanen, wat een spelplezier! 

Om 17u15 keren ze terug naar het vakantiehuis, maar lig ik nog steeds in bed. Tom gaat nog avondeten halen. Ik vraag om een soort van Aquarius te gaan ophalen. De jongens blijven bij mij, maar ze bekijken een tekenfilm. Het licht in de kamer begint minder fel te worden en de misselijkheid verdwijnt. Jonas komt bij mij liggen en heeft de roadbook vast. Hij vertelt spontaan over de speeltuinen aan mij en de speeltuinen die we nog gaan bezoeken. Ook Jasper komt bij mij en vraagt of mama zich al beter voelt. Een heel klein beetje begin ik mij beter te voelen, waarop Jasper heel grappig zegt; "Een mini klein beetje?" Tom is terug van de boodschappen en geeft mij een powerdrankje. Ik drink hiervan en voel mij echt veel beter worden. Aangezien het licht weg is, voel ik mij ook beter. Ik eet mee met de jongens, deze keer KFC met uiteraard chicken nuggets. Mijn mooie bloemen zitten in het water. 

Na het eten gaan de jongens in de douche en fris ik mezelf ook even op. Eens we allemaal opgefrist zijn, bekijken we de tekenfilm "Sing". Aangezien we morgen starten met de roadtrip en hopende dat ik voldoende kan functioneren, typ ik wederom geen blog. We gaan allen samen gaan slapen en Jasper slaapt deze keer bij mij in het bed, maar het was wel wat geruzie tussen de broers. Eerst lagen ze beiden naast mij te slapen, maar Tom heeft achteraf een slapende Jonas bij hem in bed gelegd. Morgen begint dus ons groot avontuur in Nieuw - Zeeland. 

Weer: 22 °C, zonnig